از آن زمان که آرزو چو نقشی از ســـرابــــــــــ شد...

 

مطالبــ رو واسه دلمـ میذارمــ

مخـاطبــ خـاص نـدارم پس الکـی نپرس! 

تا دلتــ مـی خــواد کـپـی کـن! خــیالــی نیـســـ

هـرطـوری رفتـار کـنـی، همـون طـوری جـواب مـی گیـری! 

شـخــصیتــ خــودتـو حفـظ کـن و درستــ صــحــبتــ کـن

✔ آپــ میکنــم، اگــﮧ خونـدی و خوشتــ اومد کامنتــ بـذار

اهــل تبـادل لینڪ همــ هستـم

 

 

          می روم خسته و افسرده و زار                                          سوی منزلگه ویرانه خویش

          به خدا می برم از شهر شما                                            دل شوریده و دیوانه خویش

          می برم،تاکه در آن نقطه دور                                             شستشویش دهم از رنگ گناه

          شست شویش دهم از لکه عشق                                      زین همه خواهش بیجا و تباه

          می برم تا زتو دورش سازم                                                زتو،ای جلوه امید محال

          می برم زنده بگورش سازم                                                تا از این پس نکند یاد وصال

          ناله می لرزد،می رقصد اشک                                             آه،بگذار که بگریزم من

          ز تو،ای چشمه جوشان گناه                                              شاید آن به که بپرهیزم من

          بخدا غنچه شادی بودم                                                     دست عشق آمد و از شاخم چید

          شعله آه شدم،صد افسوس                                               که لبم باز بر آن لب نرسید

          عاقبت بند سفر پایم بست                                                 می روم،خنده به لب،خونین دل

          می روم از دل من دست بدار                                               ای امید عبث بی حاصل

+ تاريخ پنجشنبه بیست و یکم شهریور 1392ساعت 0:53 نويسنده A |
کــــــــاش دل ها

آنقدر پــــاک بود کــــه

برای دوستت دارمـــــــــ

نیازی به قسم خوردن نبـــود...

فروغ فرخزاد

+ تاريخ سه شنبه ششم آبان 1393ساعت 21:30 نويسنده A
از هیچــــــکس انتظار زیادی نداشته باشـــــید...

غافلگیر شدن

بهتر از نا امیـــدیه...

+ تاريخ سه شنبه ششم آبان 1393ساعت 21:20 نويسنده A
هیچکــــس

کامل نیـــــــست...

مگر اینکه

عـــاشقش باشــــی...

+ تاريخ شنبه بیست و هشتم تیر 1393ساعت 23:41 نويسنده A
یه نفر اومــــــــــــــد

یه نفر که همیشه بود

اما من...

یه نفر کـــه

از همه ی کابـــــوس ها نجاتم داد

از همه ی ترســــ ها

همه ی احساس تنهایی هــــا

از همه ی لبخندهای دروغکی و

همه ی کینه هـــام...

یه نفری که خودت نمیدونی مخاطبم تویی

یه نفری که باعث شدی این روزا از ته دل بخندم

یه نفری که خیلی دوست دارم

ممنونم ازتـــــ

مرسی که هستی...

+ تاريخ پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393ساعت 13:43 نويسنده A |
چرا همیشه ما آدم ها

دل میبندیم به یک حبــــاب و

بعد دل دل میکنیم

که نترکد...؟!

+ تاريخ پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393ساعت 13:36 نويسنده A
دفتر ذهنم را ورق می زنم

چقدر شلوغ است

چقدر همه چیز درهم رفته و پریشان است

صفحه های اول تمیز و مرتب از عشق تو پرشده است

چقدر دست خط احساست زیبا ست

اما...

صفحه های آخر را چرا انقدر نامرتب نوشته ای؟

مگر نمی دانستی قرار است این ها

سرمشق زندگی ام شوند؟؟؟؟؟؟؟

سیاه است

پراز خط خوردگی ست

چه کسی دستت را به جز من لمس کرد

که اینگونه لرزان برای من نوشتی؟

احساس پاکت را به چند فروختی؟

چه قدر برایم دروغ بافتی و خط زدی؟؟

دفتر ذهنم را که به گند کشیده ای هیچ

دفتر دلم را هم پاره پاره کرده ای!

به صورتم نگاه کن

به چشمان پر از غمم

دیگر اشک هایم هم

مرا به مسخره گرفته اند

می دانند بغض لعنتی گلویم را می فشارد

ولی باز هم بازی ام می دهند

نمی ریزند

کویر گونه هایم

به بارش باران

نیازمند است

خدایا

نمی خواهی یاری ام کنی؟؟؟؟؟؟

+ تاريخ پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393ساعت 13:30 نويسنده A
میدونی؟

همه ی اونایی که رفتن

یه روز برمی گردن

امـــا درست وقتی که

دیگه منتظرشون نیستی...!

+ تاريخ پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393ساعت 13:27 نويسنده A

تا زمانیکه به عمق واقعی انسانها پی نبرده اید

دوستشان نداشته باشید

زیرا عمیق ترین زخم ها

زخم خنجر کسی است که با تمام وجود

دوستش داری...!

+ تاريخ چهارشنبه هجدهم تیر 1393ساعت 23:13 نويسنده A |
گـــــاه مثل مترسک

پناه پرندگان بـــاش

نه همچون شکارچی

که رویای پرواز را می گیرد...

+ تاريخ سه شنبه هفدهم تیر 1393ساعت 21:25 نويسنده A
به ندرت پیدا میشن آدمایی که

بهشون محبت کنی و آخر

پشیمون نشی...

+ تاريخ چهارشنبه یازدهم تیر 1393ساعت 15:47 نويسنده A
بعد از آن دیوانگی ها ای دریغ

باورم ناید که عاقل گشته ام

گوییا او مرده در من کاین چنین

خسته و خاموش و باطل گشته ام...

,,فروغ,,

+ تاريخ چهارشنبه یازدهم تیر 1393ساعت 15:35 نويسنده A |
چقدر خوبه بعضی آدما بدونن

که اگر چیزی رو به روشون نمیاری

از سادگیت نیست...

شاید دیگه اونقدر واست مهم نیستن که روشون حساس باشی...

+ تاريخ جمعه سی ام خرداد 1393ساعت 15:12 نويسنده A
هرچه از دست می رود , بگذار برود...

چیزی که به التماس آلوده باشد نمیخواهم...

هرچه که باشد..

حتی زندگی...

+ تاريخ چهارشنبه هفتم خرداد 1393ساعت 17:35 نويسنده A
غریـــــبه بود,عادت شد

عشق شد,هستی شد

روزگار شد,خسته شد

بی وفا شد,دور شد

بیگانه شد,حسرت شد

فراموش شد,فراموش نشد

فراموش شد...!

+ تاريخ دوشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1393ساعت 15:8 نويسنده A
درد دارد

وقتی همه چیز (دروغ ها) را میدانی

و فکر میکنند نمیدانی

و غصه میخوری میدانی

و میخندند که نمیدانی...!

+ تاريخ دوشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1393ساعت 15:5 نويسنده A

ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺒﺨﺸﯿﺪ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺨﺸﯿﺪﯼ ﻭ ﻧﻔﻬﻤــــﯿﺪ ،

ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺑﺨﺸﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ !

ﮔﺎﻫﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺻﺒـــﺮ ﮐﺮﺩ ...

ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ،...

ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺎﻧﺪﯼ ، ﺭﻓﺘﻦ ﺭﺍ ﺑﻠﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﯼ !

ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺮ ﺳﺮﮐﺎﺭﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ، ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯿﺪﻫﯽ ،

ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻨﺖ ﮔﺬﺍﺷﺖ ...! ﺗﺎ ﺁﻥ ﺭﺍ ﮐﻢ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﻧﺪﺍﻧﻨــــﺪ !

ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ،

ﮐﻪ ﻓﺮﻕ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﺍند....

+ تاريخ پنجشنبه چهارم اردیبهشت 1393ساعت 0:5 نويسنده A
...فروغ فرخزاد...

مرگ من روزي فرا خواهد رسيد
در بهاري روشن از امواج نور
در زمستاني غبار آلود و دور
يا خزاني خالي از فرياد و شور
مرگ من روزي فرا خواهد رسيد
روزي از اين تلخ و شيرين روزها
روز پوچي همچو روزان دگر
سايه اي ز امروز ها ‚ ديروزها
ديدگانم همچو دالانهاي تار
گونه هايم همچو مرمرهاي سرد
ناگهان خوابي مرا خواهد ربود
من تهي خواهم شد از فرياد درد
مي خزند آرام روي دفترم
دستهايم فارغ از افسون شعر
ياد مي آرم كه در دستان من
روزگاري شعله ميزد خون شعر
خاك ميخواند مرا هر دم به خويش
مي رسند از ره كه در خاكم نهند
آه شايد عاشقانم نيمه شب
گل به روي گور غمناكم نهند بعد من ناگه به يكسو مي روند
پرده هاي تيره دنياي من چشمهاي ناشناسي مي خزند
روي كاغذها و دفترهاي من
در اتاق كوچكم پا مي نهد
بعد من با ياد من بيگانه اي
در بر آينه مي ماند به جاي
تار مويي نقش دستي شانه اي
مي رهم از خويش و ميمانم ز خويش
هر چه بر جا مانده ويران مي شود
روح من چون بادبان قايقي
در افقها دور و پنهان ميشود
مي شتابند از پي هم بي شكيب
روزها و هفته ها و ماهها
چشم تو در انتظار نامه اي
خيره ميماند به چشم راهها
ليك ديگر پيكر سرد مرا
مي فشارد خاك دامنگير خاك
بي تو دور از ضربه هاي قلب تو
قلب من ميپوسد آنجا زير خاك
بعد ها نام مرا باران و باد
نرم ميشويند از رخسار سنگ
گور من گمنام مي ماند به راه
فارغ از افسانه هاي نام و ننگ

+ تاريخ یکشنبه بیست و چهارم فروردین 1393ساعت 19:45 نويسنده A


       حمید مصدق

        توبه من خنديدي و نمي دانستي

       من به چه دلهره از باغچه همسايه

       سيب را دزديدم

       باغبان از پي من تند دويد

       سيب را دست تو ديد

       غضب آلوده به من كرد نگاه

       سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك

       وتو رفتي و هنوز،

       سال ها هست كه در گوش من آرام،آرام

       خش خش گام تو تكراركنان

       مي دهد آزارم

       و من انديشه كنان

       غرق اين پندارم

       كه چرا ، خانه كوچك ما سيب نداشت


       جواب فروغ فرخ زاد

       من به تو خندیدم

       چون که می دانستم

       تو به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدی

       پدرم از پی تو تند دوید

       و نمی دانستی باغبان باغچه همسایه

       پدر پیر من است

      من به تو خندیدم

       تا که با خنده خود

      پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم

      بغض چشمان تو لیک

      لرزه انداخت به دستان من و

      سیب دندان زده از دست من افتاد به خاک

      دل من گفت: برو

      چون نمی خواست به خاطر بسپارد

       گریه تلخ تو را

       و من رفتم و هنوز

       سالهاست که در ذهن من آرام آرام

       حیرت و بغض تو تکرار کنان

       می دهد آزارم

       و من اندیشه کنان غرق در این پندارم

       که چه می شد اگر باغچه خانه ما سیب نداشت...

    

     جواب جواد نوروزی به هردوشون :O  :)


       دخترک خندید و

       پسرک ماتش برد!

       که به چه دلهره از باغچۀ همسایه، سیب را دزدیده؛

       باغبان از پی او تند دوید؛

       به خیالش می خواست؛

      حرمت باغچه و دختر کم سالش را؛

      از پسر پس گیرد!

      غضب آلود به او غیظی کرد!

      این وسط من بودم؛

      سیب دندان زده ای که روی خاک افتادم

      من که پیغمبر عشقی معصوم،

      بین دستان پر از دلهرۀ یک عاشق

      و لب و دندان

      تشنۀ کشف و پر از پرسش دختر بودم

      و به خاک افتادم

      چون رسولی ناکام!

      هر دو را بغض ربود...

      دخترک رفت ولی زیر لب این را می گفت:

      «او یقیناً پی معشوق خودش می اید!»

      پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود:

      «مطمئناً که پشیمان شده بر می گردد!»

      سال هاست که پوسیده ام آرام آرام!

      عشق قربانی مظلوم غرور است هنوز!

      جسم من تجزیه شد ساده ولی ذرّاتم

      همه اندیشه کنان غرق در این پندارند:

      این جدایی به خدا رابطه با سیب نداشت؛

+ تاريخ جمعه پانزدهم فروردین 1393ساعت 21:0 نويسنده A |
یاد گرفتم دستــــانم که یخ کرد

دیگر دستان کسی را نگیرم

جیب هایم ماندنی ترند...

+ تاريخ جمعه پانزدهم فروردین 1393ساعت 20:46 نويسنده A
اعتــــــــماد اونقدر ترســـناک شده که

همه با آدمایی که نمیشناسن دردودل میکنن!!

+ تاريخ جمعه پانزدهم فروردین 1393ساعت 20:43 نويسنده A
بزرگتــــــرین اشتباهی که میتونیم انجام بدیم

اینه که به آدما

طولانی تر از اون چیزی که لیاقتشونه

اجازه بدیم تو زندگیمون بمونن

+ تاريخ پنجشنبه چهاردهم فروردین 1393ساعت 21:38 نويسنده A
و اینک نفرت

این واژه ی سرتاسر خشم و کینه

سرتاسر وجودم را تسخیر کرده است

نفرت از تو

تویی که حتی سزاوار این واژه ی همسایه با عشق هم نیستی...!

+ تاريخ دوشنبه یازدهم فروردین 1393ساعت 16:58 نويسنده A

آنقـــــدر مـــرا با دیگـــران. . .

مـقــــــایســـــه نکن. . .

دوســت داری برای تـــــو کدام باشم؟

آدم آهــــنی بی احســــــاس. . .

که فقــط دســــتوراتت را اجرا کند؟

آدم برفــــــــی دل ربایی کـــــــــه. . .

به ماندنش هیــچ اعـــتباری نیـــســت؟

یا متـرسـک به ظاهــر تنهـــایی کــه. . .

آغـوشش به روی همــــه باز اســـت؟

آدم هیــچ کـدام از ایــن کـارهــا نیســتم. . .

"مــرا بـرای خـودم دوســت داشــته باش"

+ تاريخ دوشنبه یازدهم فروردین 1393ساعت 16:34 نويسنده A
پــــایان یک رابطهــ

فقط پایان یک رابطه نیـــست

ممکن اســـت پایان خیلی چیزها باشد

پایان دوست داشتن

پایان خوش بینی

پایان اعتماد

پایان آرامشـــ ....

+ تاريخ جمعه هشتم فروردین 1393ساعت 21:42 نويسنده A
اشــک ها قطره نیستند

بلکه کلماتی هستند که می افتند

فقط به خاطر اینکه

پیدا نمیکنند کسی را که معنی این کلمات را بفهمند....

+ تاريخ پنجشنبه بیست و نهم اسفند 1392ساعت 1:33 نويسنده A