Home ProFile Links Archive DesigN


.:. ســـرابــــــــــ .:.


 

مطالبــ رو واسه دلمـ میذارمــ

مخـاطبــ خـاص نـدارم پس الکـی نپرس! 

تا دلتــ مـی خــواد کـپـی کـن! خــیالــی نیـســـ

هـرطـوری رفتـار کـنـی، همـون طـوری جـواب مـی گیـری! 

شـخــصیتــ خــودتـو حفـظ کـن و درستــ صــحــبتــ کـن

✔ آپــ میکنــم، اگــﮧ خونـدی و خوشتــ اومد کامنتــ بـذار

اهــل تبـادل لینڪ همــ هستـم

 

 

          می روم خسته و افسرده و زار                                          سوی منزلگه ویرانه خویش

          به خدا می برم از شهر شما                                            دل شوریده و دیوانه خویش

          می برم،تاکه در آن نقطه دور                                             شستشویش دهم از رنگ گناه

          شست شویش دهم از لکه عشق                                      زین همه خواهش بیجا و تباه

          می برم تا زتو دورش سازم                                                زتو،ای جلوه امید محال

          می برم زنده بگورش سازم                                                تا از این پس نکند یاد وصال

          ناله می لرزد،می رقصد اشک                                             آه،بگذار که بگریزم من

          ز تو،ای چشمه جوشان گناه                                              شاید آن به که بپرهیزم من

          بخدا غنچه شادی بودم                                                     دست عشق آمد و از شاخم چید

          شعله آه شدم،صد افسوس                                               که لبم باز بر آن لب نرسید

          عاقبت بند سفر پایم بست                                                 می روم،خنده به لب،خونین دل

          می روم از دل من دست بدار                                               ای امید عبث بی حاصل

+ پنجشنبه بیست و یکم شهریور ۱۳۹۲| 0:53|A|


آرام؟

آرام برای چه باید گرفت؟

وقتی بمیرم

خود به خود آرام میگیرمپیش از آنکه بمیرم , که نباید بمیرم...

کلیدر

محمود دولت آبادی

+ شنبه پنجم اردیبهشت ۱۳۹۴| 23:6|A|


از  یک جایی

آدم انگار چندتا میشود

یکی اش با گریه میدود به عقب

یکی اش با ترس پیش میرود

خودش هم می ایستد هاج و واج

جایی که اصلا معلوم نیست کجاست...

 

+ یکشنبه سی ام فروردین ۱۳۹۴| 23:32|A|


به آدمی آتش گرفته می مانم

اگر بایستم

میسوزم

اگر بدوم

بیشتر میسوزم

به آدمی میمانم

که خاکستر میشود

به خاکستر میمانم...

علیرضا روشن

+ یکشنبه هفدهم اسفند ۱۳۹۳| 20:50|A|


کــــــــاش دل ها

آنقدر پــــاک بود کــــه

برای دوستت دارمـــــــــ

نیازی به قسم خوردن نبـــود...

فروغ فرخزاد

+ سه شنبه ششم آبان ۱۳۹۳| 21:30|A


از هیچــــــکس انتظار زیادی نداشته باشـــــید...

غافلگیر شدن

بهتر از نا امیـــدیه...

+ سه شنبه ششم آبان ۱۳۹۳| 21:20|A


هیچکــــس

کامل نیـــــــست...

مگر اینکه

عـــاشقش باشــــی...

+ شنبه بیست و هشتم تیر ۱۳۹۳| 23:41|A


یه نفر اومــــــــــــــد

یه نفر که همیشه بود

اما من...

یه نفر کـــه

از همه ی کابـــــوس ها نجاتم داد

از همه ی ترســــ ها

همه ی احساس تنهایی هــــا

از همه ی لبخندهای دروغکی و

همه ی کینه هـــام...

یه نفری که خودت نمیدونی مخاطبم تویی

یه نفری که باعث شدی این روزا از ته دل بخندم

یه نفری که خیلی دوست دارم

ممنونم ازتـــــ

مرسی که هستی...

+ پنجشنبه بیست و ششم تیر ۱۳۹۳| 13:43|A|


چرا همیشه ما آدم ها

دل میبندیم به یک حبــــاب و

بعد دل دل میکنیم

که نترکد...؟!

+ پنجشنبه بیست و ششم تیر ۱۳۹۳| 13:36|A


دفتر ذهنم را ورق می زنم

چقدر شلوغ است

چقدر همه چیز درهم رفته و پریشان است

صفحه های اول تمیز و مرتب از عشق تو پرشده است

چقدر دست خط احساست زیبا ست

اما...

صفحه های آخر را چرا انقدر نامرتب نوشته ای؟

مگر نمی دانستی قرار است این ها

سرمشق زندگی ام شوند؟؟؟؟؟؟؟

سیاه است

پراز خط خوردگی ست

چه کسی دستت را به جز من لمس کرد

که اینگونه لرزان برای من نوشتی؟

احساس پاکت را به چند فروختی؟

چه قدر برایم دروغ بافتی و خط زدی؟؟

دفتر ذهنم را که به گند کشیده ای هیچ

دفتر دلم را هم پاره پاره کرده ای!

به صورتم نگاه کن

به چشمان پر از غمم

دیگر اشک هایم هم

مرا به مسخره گرفته اند

می دانند بغض لعنتی گلویم را می فشارد

ولی باز هم بازی ام می دهند

نمی ریزند

کویر گونه هایم

به بارش باران

نیازمند است

خدایا

نمی خواهی یاری ام کنی؟؟؟؟؟؟

+ پنجشنبه بیست و ششم تیر ۱۳۹۳| 13:30|A


میدونی؟

همه ی اونایی که رفتن

یه روز برمی گردن

امـــا درست وقتی که

دیگه منتظرشون نیستی...!

+ پنجشنبه بیست و ششم تیر ۱۳۹۳| 13:27|A


تا زمانیکه به عمق واقعی انسانها پی نبرده اید

دوستشان نداشته باشید

زیرا عمیق ترین زخم ها

زخم خنجر کسی است که با تمام وجود

دوستش داری...!

+ چهارشنبه هجدهم تیر ۱۳۹۳| 23:13|A|


گـــــاه مثل مترسک

پناه پرندگان بـــاش

نه همچون شکارچی

که رویای پرواز را می گیرد...

+ سه شنبه هفدهم تیر ۱۳۹۳| 21:25|A


به ندرت پیدا میشن آدمایی که

بهشون محبت کنی و آخر

پشیمون نشی...

+ چهارشنبه یازدهم تیر ۱۳۹۳| 15:47|A


بعد از آن دیوانگی ها ای دریغ

باورم ناید که عاقل گشته ام

گوییا او مرده در من کاین چنین

خسته و خاموش و باطل گشته ام...

,,فروغ,,

+ چهارشنبه یازدهم تیر ۱۳۹۳| 15:35|A|


چقدر خوبه بعضی آدما بدونن

که اگر چیزی رو به روشون نمیاری

از سادگیت نیست...

شاید دیگه اونقدر واست مهم نیستن که روشون حساس باشی...

+ جمعه سی ام خرداد ۱۳۹۳| 15:12|A


هرچه از دست می رود , بگذار برود...

چیزی که به التماس آلوده باشد نمیخواهم...

هرچه که باشد..

حتی زندگی...

+ چهارشنبه هفتم خرداد ۱۳۹۳| 17:35|A


غریـــــبه بود,عادت شد

عشق شد,هستی شد

روزگار شد,خسته شد

بی وفا شد,دور شد

بیگانه شد,حسرت شد

فراموش شد,فراموش نشد

فراموش شد...!

+ دوشنبه بیست و نهم اردیبهشت ۱۳۹۳| 15:8|A


درد دارد

وقتی همه چیز (دروغ ها) را میدانی

و فکر میکنند نمیدانی

و غصه میخوری میدانی

و میخندند که نمیدانی...!

+ دوشنبه بیست و نهم اردیبهشت ۱۳۹۳| 15:5|A



ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺒﺨﺸﯿﺪ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺨﺸﯿﺪﯼ ﻭ ﻧﻔﻬﻤــــﯿﺪ ،

ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺑﺨﺸﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ !

ﮔﺎﻫﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺻﺒـــﺮ ﮐﺮﺩ ...

ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ،...

ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺎﻧﺪﯼ ، ﺭﻓﺘﻦ ﺭﺍ ﺑﻠﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﯼ !

ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺮ ﺳﺮﮐﺎﺭﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ، ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯿﺪﻫﯽ ،

ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻨﺖ ﮔﺬﺍﺷﺖ ...! ﺗﺎ ﺁﻥ ﺭﺍ ﮐﻢ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﻧﺪﺍﻧﻨــــﺪ !

ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ،

ﮐﻪ ﻓﺮﻕ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﺍند....

+ پنجشنبه چهارم اردیبهشت ۱۳۹۳| 0:5|A


...فروغ فرخزاد...

مرگ من روزي فرا خواهد رسيد
در بهاري روشن از امواج نور
در زمستاني غبار آلود و دور
يا خزاني خالي از فرياد و شور
مرگ من روزي فرا خواهد رسيد
روزي از اين تلخ و شيرين روزها
روز پوچي همچو روزان دگر
سايه اي ز امروز ها ‚ ديروزها
ديدگانم همچو دالانهاي تار
گونه هايم همچو مرمرهاي سرد
ناگهان خوابي مرا خواهد ربود
من تهي خواهم شد از فرياد درد
مي خزند آرام روي دفترم
دستهايم فارغ از افسون شعر
ياد مي آرم كه در دستان من
روزگاري شعله ميزد خون شعر
خاك ميخواند مرا هر دم به خويش
مي رسند از ره كه در خاكم نهند
آه شايد عاشقانم نيمه شب
گل به روي گور غمناكم نهند بعد من ناگه به يكسو مي روند
پرده هاي تيره دنياي من چشمهاي ناشناسي مي خزند
روي كاغذها و دفترهاي من
در اتاق كوچكم پا مي نهد
بعد من با ياد من بيگانه اي
در بر آينه مي ماند به جاي
تار مويي نقش دستي شانه اي
مي رهم از خويش و ميمانم ز خويش
هر چه بر جا مانده ويران مي شود
روح من چون بادبان قايقي
در افقها دور و پنهان ميشود
مي شتابند از پي هم بي شكيب
روزها و هفته ها و ماهها
چشم تو در انتظار نامه اي
خيره ميماند به چشم راهها
ليك ديگر پيكر سرد مرا
مي فشارد خاك دامنگير خاك
بي تو دور از ضربه هاي قلب تو
قلب من ميپوسد آنجا زير خاك
بعد ها نام مرا باران و باد
نرم ميشويند از رخسار سنگ
گور من گمنام مي ماند به راه
فارغ از افسانه هاي نام و ننگ

+ یکشنبه بیست و چهارم فروردین ۱۳۹۳| 19:45|A



       حمید مصدق

        توبه من خنديدي و نمي دانستي

       من به چه دلهره از باغچه همسايه

       سيب را دزديدم

       باغبان از پي من تند دويد

       سيب را دست تو ديد

       غضب آلوده به من كرد نگاه

       سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك

       وتو رفتي و هنوز،

       سال ها هست كه در گوش من آرام،آرام

       خش خش گام تو تكراركنان

       مي دهد آزارم

       و من انديشه كنان

       غرق اين پندارم

       كه چرا ، خانه كوچك ما سيب نداشت


       جواب فروغ فرخ زاد

       من به تو خندیدم

       چون که می دانستم

       تو به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدی

       پدرم از پی تو تند دوید

       و نمی دانستی باغبان باغچه همسایه

       پدر پیر من است

      من به تو خندیدم

       تا که با خنده خود

      پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم

      بغض چشمان تو لیک

      لرزه انداخت به دستان من و

      سیب دندان زده از دست من افتاد به خاک

      دل من گفت: برو

      چون نمی خواست به خاطر بسپارد

       گریه تلخ تو را

       و من رفتم و هنوز

       سالهاست که در ذهن من آرام آرام

       حیرت و بغض تو تکرار کنان

       می دهد آزارم

       و من اندیشه کنان غرق در این پندارم

       که چه می شد اگر باغچه خانه ما سیب نداشت...

    

     جواب جواد نوروزی به هردوشون :O  :)


       دخترک خندید و

       پسرک ماتش برد!

       که به چه دلهره از باغچۀ همسایه، سیب را دزدیده؛

       باغبان از پی او تند دوید؛

       به خیالش می خواست؛

      حرمت باغچه و دختر کم سالش را؛

      از پسر پس گیرد!

      غضب آلود به او غیظی کرد!

      این وسط من بودم؛

      سیب دندان زده ای که روی خاک افتادم

      من که پیغمبر عشقی معصوم،

      بین دستان پر از دلهرۀ یک عاشق

      و لب و دندان

      تشنۀ کشف و پر از پرسش دختر بودم

      و به خاک افتادم

      چون رسولی ناکام!

      هر دو را بغض ربود...

      دخترک رفت ولی زیر لب این را می گفت:

      «او یقیناً پی معشوق خودش می اید!»

      پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود:

      «مطمئناً که پشیمان شده بر می گردد!»

      سال هاست که پوسیده ام آرام آرام!

      عشق قربانی مظلوم غرور است هنوز!

      جسم من تجزیه شد ساده ولی ذرّاتم

      همه اندیشه کنان غرق در این پندارند:

      این جدایی به خدا رابطه با سیب نداشت؛

+ جمعه پانزدهم فروردین ۱۳۹۳| 21:0|A|


یاد گرفتم دستــــانم که یخ کرد

دیگر دستان کسی را نگیرم

جیب هایم ماندنی ترند...

+ جمعه پانزدهم فروردین ۱۳۹۳| 20:46|A


اعتــــــــماد اونقدر ترســـناک شده که

همه با آدمایی که نمیشناسن دردودل میکنن!!

+ جمعه پانزدهم فروردین ۱۳۹۳| 20:43|A


بزرگتــــــرین اشتباهی که میتونیم انجام بدیم

اینه که به آدما

طولانی تر از اون چیزی که لیاقتشونه

اجازه بدیم تو زندگیمون بمونن

+ پنجشنبه چهاردهم فروردین ۱۳۹۳| 21:38|A


و اینک نفرت

این واژه ی سرتاسر خشم و کینه

سرتاسر وجودم را تسخیر کرده است

نفرت از تو

تویی که حتی سزاوار این واژه ی همسایه با عشق هم نیستی...!

+ دوشنبه یازدهم فروردین ۱۳۹۳| 16:58|A